شاید اینجا تو این وبلاگه نشستم و از رازها و دردهای قدیمیم گفتم واسه اینکه قدر روزای حالمو بدونم اینا رو شاید فقط میشه اینجا نوشت تو خلوت و آرومی و چند نفری که اینجا رو میخونن و این حس رو به من میدن که با دیوار حرف نمیزنم و یه نفسی هست و تو سلول انفرادی نیستم :)